Witold Michalik

Urodzony w 1905 r. w Rudkach w województwie lwowskim, absolwent Państwowej Szkoły Budownictwa we Lwowie, którą ukończył przed 1939 r. Po wojnie, w 1950 r. uzyskał tytuł inżyniera komunikacji na Politechnice Krakowskiej.

Fotografował nieprofesjonalnie od 1955 r., był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Fotograficznego Oddział w Nowej Hucie. Jego przewodniczącym został w 1956 r. i funkcję tę, po przekształceniu się PTF w Klub Fotografików Amatorów, pełnił aż do końca swoich dni, to jest do 3 lipca 1985 r. Był honorowym przewodniczącym Zarządu KFA oraz prezesem honorowym Klubu Instruktora Fotografii i Filmu przy Krakowskim Domu Kultury.

W 1978 r. otrzymał tytuł członka korespondenta Photographica de Arte Camera Club of America - Springfield Ohio.

Swoje prace prezentował na 124 wystawach i konkursach zagranicznych, na których uzyskał ogółem 45 nagród i wyróżnień, w tym trzy nagrody Grand Prix, oraz siedem złotych medali (Japonia, Nowa Zelandia, USA, Francja, Brazylia, Niemcy). W kraju przedstawił ogółem 175 wystaw indywidualnych, spośród których najważniejsze to: „Akt od klasycznego do nowoczesnego”, „Studium aktu”, „Człowiek rodzi się nagi”, „Akt psychologiczny”, „Wielki finał”. Oprócz tego brał udział w wielu wystawach i konkursach krajowych. Za wynalazek oryginalnej techniki zdjęciowej, którą nazwał „wemigrafią”, od początkowych liter swojego imienia i nazwiska, otrzymał dyplom honorowy Grupy A 74. Za całokształt swojej twórczości uzyskał w 1980 r. tytuł Artysty Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej (Artiste FIAP).

Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Ministerstwa Edukacji w Bangkoku (Tajlandia), Fox Talbot Museum Lacock (Anglia) i Polskiej Federacji Stowarzyszeń Fotograficznych.

W 1957 r. ukończył Wyższy Kurs Fotografiki prowadzony przez Delegaturę Krakowską Związku Polskich Artystów Fotografików. Odszedł od nas w lipcu 1985 r.