Piotr Kowenicki

Urodziłem się 10 lipca 1940 r. w Krakowie. Ze względów bezpieczeństwa rodzice posłali mnie do Zakopanego, pod opiekę moich dziadków. Po odzyskaniu „wolności” powróciłem do rodzinnego gniazda. Tu rozpocząłem edukację w szkole podstawowej, kończąc ją, z uwagi na słabe zdrowie, w zakopiańskiej szkole. Technikum geologiczne ukończyłem w Krakowie.

Z fotografią zetknąłem się już w młodym wieku za sprawą rozlicznych zainteresowań mojego ojca. Ten z zamiłowania taternik, turysta, żeglarz i szybownik nie rozstawał się ze swoją Leicą. Jego zdjęcia zdobiły ściany naszego mieszkania i były stałą ilustracją jego podróżniczych przygód.

Fotograficzna pasja udzieliła się także i mnie. Początki były dość koślawe, a nauka polegała na odkrywaniu własnych błędów. W tym czasie przeszkodą był też ogólnie znany „opór materii” w postaci zdobywania filmów, papieru, odczynników fotograficznych itp. Środki finansowe też były mocno ograniczone (dom, żona, dziecko). Tak mijały lata na pstrykaniu, na dokumentowaniu rozwoju dziecka, wakacji, spotkań rodzinnych.

Bardziej poważnie zainteresowałem się fotografią, kiedy przesiadłem się z auta na rower. Tym środkiem lokomocji pokonałem tysiące kilometrów drogami Skandynawii i Europy Zachodniej. Z każdej podróży przywoziłem dziesiątki rolek przeźroczy. Robiąc zdecydowany odsiew pozostały mi i tak bogate zestawy slajdów, które cieszyły się uznaniem uczestników prelekcji, jakie były moim udziałem.
 

Do dzisiaj zostałem wierny fotografii krajobrazowej i architektury. Z kilku aparatów fotograficznych jakie posiadam, najchętniej zabieram z sobą Canona EOS 500 z obiektywem Exakty 28-300, czasem Olympusa OM-2, czy Miu II. Okazjonalnie biorę udział w konkursach fotograficznych – ze zmiennym szczęściem. Własnej wystawy jeszcze nie miałem, nie wydaje mi się, by moje prace były wystarczająco wartościowe, aby je przedstawiać szerszemu ogółowi.

Był członkiem KKF od 2004 r. Odszedł od nas w listopadzie 2006 roku...